Κυριε ερχομενος προς το παθος τους ιδιους στηριζων μαθητας ελεγες κατ ιδιον παραλαβωναυτους πως των ρηματων μου αμνημονευετε ων παλαι ειπον οτι ο προφητην παντα του γεγραπται ει μη εν ιεροσαλημ απακτανθηται νυν ουν καιρος εφεστηκεν αν ειπον ημιν ιδου γαρ παραδιδομαι αμαρτωλων γερριν εμπαιχθηναι οι και σταυρω με πρασπηξαντες ταφη παραδοντες εβδελυγμεωον λεγουνται ωσ νεκρον ομως θαρσειτε τριημερος γαρ ενειρομαι εις αγαλλιασιν πιστων ζωην την αιωνιον.

Φθασαντας πιστιοι σωτηριον παθος χριστου του θεου την αφατον αυτου μακροθυμιαν δοξασωνεν οπως τη αυτου ευσπλαχγνια σενεγειρη και ημας νεκρωθεντας τη αμαρτια ωσ αγαθος και φιλανθρωπος.

Ερχομενος ο κυριος προς το εκοσιαν παυος τοις Αποστολοις ελεγεν εν τη οδω.ιδου αναβαινομεν εις ιεροσολημα και παραδοθησεται ο υιος του ανθρωπου καθως γεγραπτοι περι αυτου.Δευτε οθν και εμεις κεκαρμεναις διανοιαις συμπορευθωμεν αυτω και συσταυρωθωμεν και νεκροθωμεν σωμεν αυτω και ακουσωμεν βοωντος αυτου οθκετι εις την επιγειοω ιεροσαλημ δια το παθειν αλλα αναβαινω προς τον [ατερα νου συνανθψω θμας εισ την ιεροσαλημ εν τη βασλεια των ουρανων

Τηννυμφωνα σου βλεπω στηρ μου κεκοσμημενον και ενδυμα ουκ εχ ινα εισελυ εβ αυτω λαμπυναν μου την στολην της ψηχης φωτοδοτα ξκαι αφσον με.

Εμεγαληνας Χριστε την τεκουσαν θεοτοκον αφ ητο ο πλαστης ημων ομοιπαθες περιεθου σωμα το τωμ ηστερων ητηριον αγνοηματων ταυτην μακραριζοντας πασαι γενεαι σε νεγαλθνομεν.
Πθπον παντα το εμπαθη απωσαμενοι επαξιον της θειας βασιελυς γνωμην αναλαβετε εμφρονα τοις Αποστολοις προεφης η παντων σοφια εν η δοξασθησεσθε λαμποντες ηλιου τηλαυγεστερον.
Αφορωντες εις εμε ειτας κυριε τοις σεαυτου μαθηταις μη φρονειτε υψηλα αλλα συναπαχθυτε τοις ταπεινοις εμον οπερ πινω πιετε ποτιριον οτι εν τη βασιλεια του πατρος εμαι συνδοξασθησεσθε.

Εφριξε παιδων ευαγων το ομοστολον ψυχης ασπιλον σωμα και ειξε το τραφεν εν απειρω υλη ικαματον πυρ.Αειζωου δε εκμαρανυεισης φλογος διανιζων υμωοις ανεμελπετο τον κυριον παντα τα ερφα υμνειτε και υπερυωουτε εις παντας τους αιωνας.
Υμασ μου τοτε μαθητας παντας γνωσονται ει τος εμας εντολας τηρησητε φησιν ο σωτηρ τοις φιλοις προς παθος μολω.Ειρηνευνευεται εν εσυτοις και πασι και ταπεινα και υπερυψουτε εισ παντας τους αιωνας.
Ταξεως εμπαλιν υμιν εθνικης εστω το κρατος ομογενων ου κληρος γαρ εμας τυραννις δε γνωνη αυθαιρετος.Ο ουν πρακριτος εν ημιν ειναι θελων των αλλων εστω παντων εσχαρωτεροθτε εις παστας τους αιωνας.

Επι τω οδυρμωνυν προθησωμεν οδυπρμον και εκχεωμεν δακρυσι μετα του Ιακωβ συγκοπιοσιμενο Ιωσηφ τον ανιδμον την ψυχην δε αδουλωτον κυριασιντα ο Θεος γαρ παρεχει τοις δουλοισ αντοθ στεφος αφθαρτων το μενολογων ειτα το παρον Υπομνημα τα αγια και μργαλιν δευτερα μνειαν παιουμε απο τον κυριον καταρασθεισης  και ξυραθεσης.

Ο ιακωβ ωδερετο του Ιωσηφ την στεφεσιν και γεναιος εκθητω αρματι ωσ βασιλευς τιμωμενος τησ Αιγυπτιας γαρ τοτε τοις ηδοναις μη δπυλευσας αντεδοξαζετο παρα του βλεποντος τασ των ανθωπων καρδιας και νεμοντος στεφος αφθαρτων.

Την ημεραν εκεινην την φοβεραν εννουσα ψυχη μου γρηγορησον αναπτουσα λαμπαδα σου εν ελαιω φαιδρηνουσα ου γαρ οιδας ποτε προς σε επελευσεται η φωνη η λεγουσα Ιδου ο Νθμφιος.Βλεμε ουν ψυγη μου μη νησταξεισ και μεινης εξωθεν κρουσυσα ως πεντε Παρθενοι αλλ'αγρυπνχς καρτερησον ινα υπαντησης Χριστο τω Θεω εν ελαι πιονι και δωη σοι των νυμφωνα τον θεον της δοξης αυτου.

Δοχα σοι Βασιλευ Θεε Παντοκρατορ οτη τη θςια σου φιλανθωπω προνοια ηξιωσας με τον αμαρτωλων και αναξιον εξ υπνου αναστηναι και τυχειν της εισοδου του αγιου σου οικου.
Δεξαι Κυριε την φωνην της δεησεως μου ως των αγιοω και νοερων σου δηναμεων και ευδοκησον εκ καρδια καθαρα και πνευματι ταπεινοσεως προσενχθηναι σοι την εκ των ρυπαρων χειλεων μου αινεσιν οπως καγω κοινωνος γενωμαι των φρονιμων Παρθενων εν φαιδρα λαμπηδονι της ψυχης μου και δοξασξω σε τον Πατρι και Πνευματι δοξαξομενον θεον λογον αμην.
         Δευτε προσκυνησωμεν και προσπεσωμεν Βασιλει υμων Θεω.
         Δευτε προσκηνησωμεν και προσπεσωμεν Χριστω το βασιλει και Θεο ημων.

Εκ του υπνου εξανισταμενος ευχαριστω σοι,Αγια Τριας οτι δια την πολλην σου αγαθοτητα και μακροθυμιαν ουκ ωργισθης εμοι τωδαθυμω και αμαρτωλω ουδε συναπωλεσεσας με ταις ανομιμιαις μου αλλ εφιλανθρωπευσω συνηθως,και προς απογνωσιν κειμενον ηγειρας με εις το ορφωτισον μου το στομα του μελεταν τα λογια σου και συσου και ψαλλειν σοι εν εξομολογησει καρδιας και ανθμνειν το παναγιον ονομα σου,του Πατρος και του Υιου και του Αγιοθ Πνευματος νθν και αει εις τους αιωνας του αιωνων Αμην.

Αθροον ο κριτης επελευσεται και εκασιου αι πραξεις γυμνωθησονται αλλα φοβω κραξωμεν εν τω μεσω τησ νυκτος Αγιος Αγιος Αγιος ει ο Θεος δια της Θεοτοκου ελεησον ημας.